The Red Room

Waar The Red Room over gaat

De kelder van een flatgebouw, laat op de avond. Twee wasmachines, een droger, flikkerend tl-licht. Ze komt alleen naar beneden omdat de was niet kan wachten, en blijft omdat er achter het rek een deur zit die ze nooit heeft opgemerkt. Daarachter is het rood. Geen alarmrood, maar warm, gedempt, als een kamer die op iemand wacht. En dan is er de man die de sleutel heeft. Hij lijkt niet verrast haar te zien. Eerder alsof hij haar verwachtte.

The Red Room is de taboeserie van deze lichting, en hij speelt met de aantrekkingskracht van het geheime. De jonge vrouw woont al maanden in het gebouw en kende de kamer niet. Nu kent ze hem wel, en ze kan niet meer doen alsof er niets is. De serie vertelt in zeven afleveringen hoe nieuwsgierigheid terugkeer wordt: een badjas die voor haar klaarligt, regels die ze niet heeft uitgesproken, het moment waarop zij beslist of ze blijft. Alles blijft gesuggereerd, de keuze ligt altijd bij haar.

Aflevering 1 heet The Hidden Door en is de vondst zelf. De was, het rek, de streep licht, de eerste blik naar binnen, de eerste zin van hem. Wat daarna komt, hangt af van een ochtend erna, een beslissing en een achterkamer waar ze nog niets van weet. Wie in de eerste aflevering meteen alles verwacht, moet geduld hebben. Wie twee minuten spanning aankan, komt terug. Je kent het gevoel wanneer een ruimte je langer bezighoudt dan de mensen erin. Precies daarmee werkt de serie.